مرحوم کل احمد آقا ( کربلايي احمد ميرزا حسينعلي تهراني ) نقل مي کردند که:

« روزي جناب شيخ رجبعلي خياط به من فرمودند:
در عالم معنا، روح خواجه حافظ شيرازي را مشاهده کردم که بسيار منبسط بود.
خواجه رو به من کرده و گفت: من غزل شاه شمشاد قدان را، در وصف ماه منير بني هاشم حضرت ابوالفضل عليه السلام سرودم. و از اين امر خيلي مسرور بود.»

شاه شمشاد قدان ، خسرو شيرين دهنان
که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان

مست بگذشت و نظر بر منِ درويش انداخت
گفت اي چشم و چراغ همه شيرين سخنان

تا کي از سيم و زرت کيسه تهي خواهد بود
بنده من شو و برخور ز همه سيم تنان

کمتر از ذره نئي، پست مشو، مهر بورز
تا بخلوتگه خورشيد رسي چرخ زنان

بر جهان تکيه مکن ور قدحي مِي داري
شادي زهره جبينان خور و نازک بدنان

پير پيمانه کش من که روانش خوش باد
گفت پرهيز کن از صحبت پيمان شکنان

دامن دوست بدست آر و ز دشمن بگسل
مرد يزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان

با صبا در چمن لاله ، سحر مي گفتم
که شهيدان که اند اين همه خونين کفنان

گفت حافظ من و تو مَحرم اين راز نه ايم
از مي لعل حکايت کن و شيرين دهنان

                                                                          «حافظ»